ما از دو جهان غیر تو ای عشق نخواهیم
بی خیال مردم و نگاه های مسموم شان
بازیگران نقش اول این صحنه زیبا تویی و من
و مردم حوالی ما همه پس زمینه اند
پس لبانت را بی شرم زنجیر لبانم کن
خداوندا
تمام این شعر که ۳ واژه اش را بیشتر نسروده ام
میخواهد بگوید که هوا برای زندگی کافی نیست
و نور نیز لازم
و این میرساند که اگر رسانا باشد شعر
آنکه میسراید
میتواند مرده باشد و میتواند کور
و میرساند
که آن که میرساند عاشق است
که کور میتواند باشد یا مرده
نوروز ۱۳۹۰ هم رسید
ولی هیچ حس و حال خاصی ندارم
عید هم دیگه داره رنگ و بوش رو از دست میده
نمیدونم مشکل از منه یا از جای دیگه
یادش بخیر اون روزا که هممون تجربش کردیم
همون خرید عید و عیدی گرفتن و ...
کاش میتونستم اون چیزی که تو دلم هست رو به قلم منتقل کنم
حیف که نمیتونم
یعنی توانائیش رو ندارم
خدائیش عید قدیما قشنگتر نبود ؟
(سالی پر از اتفاقهای خوب رو برای همه آرزو میکنم)
سال نو مبارک
همیشه فکر میکردم زمین پسته
خدا رو سمت قبله میشه پیدا کرد
همین دیروز سمت این حوالی بود
یکی در زد خدا رفتو در و باز کرد
من این روزها یه حال دیگه ای دارم
من عاشق بارونم
این عکس احساس زیبائی به من میده
حسی که واقعا وصف شدنی نیست
خواستم این احساس زیبا رو با شما شریک باشم
نمي دونم که چرا هر وقت به تو مي رسم
نمي توانم از توبگويم
شاید براي گفتنت واژه کم مي آورم
به هر حال بدان که بيشتر از اين حرف ها و واژه ها برايم معنا مي دهي
جشن اسفندگان و روز عشاق ایرانی مبارک
مرگ من روزی فـــرا خـــواهد رسید
در بهـــــاری روشن از امــواج نـــور
در زمستــــان غبــــار آلــــــود و دور
یـا خـزانی خـالی از فریــــــاد و شور
مرگ من روزی فــــرا خــواهد رسید
روزی از این تلـــخ و شیرین روزهـا
روز پـــوچی همچو روزان دگــــــــر
ســــایه ای ز امروزهـــا ، دیروزهــا
دیدگـــــانم همچو دالان هــــای تــــــار
گـــونه هـــایم همچو مرمر هـای سرد
ناگهــــان خـــوابی مرا خـــواهد ربود
من تهی خــــواهم شد از فریــــاد درد
خـاک می خواند مرا هر دم به خویش
می رسند از ره کـــه در خــــاکم نهند
آه ... شـــــاید عــــاشقـــــانم نیمه شب
گــــل به روی گـــــور غمنــــاکم نهند
بعد من ، نـــــاگه به یک سو می روند
پـــرده هــــــای تیره ی دنیــــــــای من
چشمهـــــای ناشنـــــاسی می خـــــزند
روی کــــــاغذ هـــا و دفترهـــــای من
در اتــــــاق کــــــــوچکم پـــــا می نهد
بعد من ، بــــا یـــــاد من بیگــــــانه ای
در بـــر آئینه می مـــــاند به جــــــــای
تــــــــار موئی ، نقش دستی ، شانه ای
می رهم از خویش و می مانم ز خویش
هر چه بر جا مــــــانده ویران می شود
روح من چــــون بــادبــان قـــــــــایـقی
در افقهـــــا دور و پنهـــــــان می شود
می شتــــــابد از پـی هم بی شکـــــیب
روزهــــا و هفته هـــــــا و ماه هـــــــا
چشم تــــو در انتظــــــــار نــــــامه ای
خیره می مــــاند بــــه چشم راه هــــــا
لیک دیگــــر پیکـــــر سرد مــــــــــرا
می فشـــــارد خاک دامنگیر خــــاک !
بی تو ، دور از ضربه هـــــای قلب تو
قلب من می پوسد آنجــــــا زیر خــاک
بعد هـــــا نــــــام مرا بــــــاران و بــاد
نــــــرم می شویند از رخســــار سنگ
گور من گمنــــــام می مــــــــاند به راه
فارغ از افســـــانه هـــای نــــام و ننگ
و زیباترین حرف
حرفیست که هنوز برای تو نگفته ام
امشب از بوی اقاقی سر خوشم
از شراب چشم ساقی سر خوشم
من خراب چشم مستت ساقیا
می بده قربان دستت ساقیا
حیرتم آئینه دار دلبر است
مستیم امشب ز جای دیگر است
من پر از هویم کی هی هی میکنم
بشنو از نی بشنو از نی میکنم
خیزو با رگهای من تاری بزن
زخمه بر زخم جگر خواری بزن
باز آشوبی به کارم کرده عشق
همچو رگهای سه تارم کرده عشق
مست گشتم چرخ خوردم کف زدم
نو شدم برخواستم بر دف زدم
آه ای دف ها مرا یاری کنید
دل ز دستم میرود کاری کنید
سه تاری خریدم
گذاشتم گوشه دلم
تا وقتی پیر شدم
برایم گریه کند
ای خدای مهربون دلم گرفته
با تو شعرام همگی رنگ بهارن
با تو هیچ چیزی دلم کم نمیاره
وقتی نیستی همه چیم تیره و تاره
کاش ببخشی تو خطاهامو دوباره
ای خدای مهربون دلم گرفته
از زمین و آسمون دلم گرفته
آخه اشکامو ببین دلم گرفته
تو خطاهامو نبین دلم گرفته
تو ببخش فقط همین دلم گرفته
توی لحظه های من شیرینترینی
واسه عشق و عاشقی تو بهترینی
کاش همیشه محرم دل تو باشم
تو بزرگی اولینو آخرینی
وقتی روزگار مرا فراموش میکند
دیگر امیدی برای آینده نیست
زندگی را به دست فراموشی می سپارم
زیرا که زندگی مرا سالهاست فراموش کرده است
شادیها را در تاریکی دفن کرده ام
تا بتوان در کنار غم ها به آرامش برسم
چراغ سیاه تنهایی را در اتاقم نهاده ام
و تاریکی و تنهایی فضای اتاقم را پوشانده است
سالهاست که دیگر صدای خودم تنها صدای ماندگار گشته
زمزمه های لرزان و اشکهای ریزان
دیگر حتی نعره هایم نیز شنیده نمی شوند
به انتظار نشسته ام اما از انتظار نیز خسته شده ام
مرگ نیز مرا لایق بردن نمی داند
به کجا پناه ببرم
زندگي حواسشو جمع ميكنه ببينه تو چيو دوست داري تا همون و ازت بگيره .
****************
يكي در آرزوي ديدن توست،يكي در حسرت بوسيدن توست
ولي من ساده و بي ادعايم تمام هستي ام خنديدن توست
****************
زندگی عشق است عشق افسانه نیست آنکه عشق را آفرید دیوانه نیست
عشق آن نیست که کنارش باشی عشق آن است که به یادش باشی
****************
اي کاش مي توانستيم ادراکمان را از نگاهها بالا ببربم
زيرا در هر نگاهي هزاران جمله نهفته است که ما از آنها بي خبريم
****************
وقتی نیاز به عشق داری عاشق مشو بلکه زمانی عاشق شو که تمام وجودت
سرشار از عشق هست و می خوای آنرا با کسی تقسیم کنی
****************
خسته ام اما نه آنقدر که نتوانم تو را دوست داشته باشم
و
از کنار نفس های گرمت بی اعتنا بگذرم
پس بخند تا شاید من هم با دیدن خندهایت
دردهایم را فراموش کنم
آدم نمیتونه لحظه های تنهائیشو با کسی قسمت کنه
نمیتونه برای کسی توضیح بده
که با یاد یک مقوله عاشقانه
در آدم چی میگذره
و چه جوری منجر به بیرون ریختن میشه
داشتم اشکهايم را روي نامه ای عاشقانه با قطره چکان جعل ميکردم
خاطرم آمد شايد دلتنگ خنده هايم باشی
ببخش اگر اين روزها عشق با گريستن ثابت ميشود
خدایا من عاشقم
با آتش مهر تو شعله های عشقم سر به آسمان میکشد
ولی پروردگارا
در دوریت اشکهایم راروی شانه کدام الهه امید بریزم
و سکوتم را با کدام عشق نجوا کنم ؟
